Racing White Daring Molenbeek - Royale Union St. Gilloise

Met verhoogde hartslag neem ik de afslag Molenbeek. Vandaag is het Derbyday in de Belgische hoofdstad, dat zorgt dus sowieso voor spanning. Echter vindt vandaag de wedstrijd plaats in Molenbeek. De Brusselse gemeente kwam vorig jaar wereldwijd in het nieuws door de aanslagen in Parijs. Het zou een terroristenbolwerk zijn. Vandaag staat de derby tussen RWD Molenbeek en Royale Union St. Gilloisse op het programma. Vandaag, is het Derbyday!

Beide clubs kennen een gigantische geschiedenis in het Belgische voetbal. Union, dat werd opgericht in 1897, verloor in 1933, 1934 en 1935 geen enkele wedstrijd. 60 wedstrijden ongeslagen is nog altijd een record. De blauw-gelen spelen in het Joseph Marienstadion, een prachtige oude bak. De ploeg met stamnummer 10 kende echter ook diepe dalen. Union speelde tot twee jaar terug zeven jaar op het derde niveau van België. De club promoveerde twee jaar terug naar het tweede niveau en wist zich knap te handhaven.

Racing White Daring Molenbeek heeft naast haar prachtige naam ook nog een bewogen geschiedenis. In 1909 werd de originele club opgericht onder stamnummer 47. De vijfvoudig kampioen kende helaas vele faillissementen en malafide voorzitters. Via vele omzwervingen speelt de club inmiddels onder stamnummer 5479, maar wél onder haar originele letters, RWDM.

De Zwanzederby werd vorig jaar voor het eerst in zeer lange tijd weer gespeeld. In januari won RWDM verassend, toen nog spelend op het vijfde niveau van België. Vandaag stond de derby gepland in het Edward Machtenstadion. Een gruwelijk lekkere oude betonbak, bestaande uit 2 enorme tribunes op de lange zijde. Achter één korte zijde bevind zich een staantribune. De reclamewand aan de andere korte zijde ontbreekt, helaas, niet.

Afijn, ruim drie uur van te voren komen we bij het stadion aan gereden. De auto parkeren was geen probleem. Onze kaarten moesten we ophalen in het café New Stade. Voor twee tientjes hadden we twee kaarten. In datzelfde café ontmoetten we ook een Nederlander die inmiddels al dertig jaar in Molenbeek woont. Van hem hoorden we mooie anekdotes. De mooiste was van de voorzitter die het laatste faillissement inluidde. De voorzitter kon absoluut geen voetbalclub leiden. Hij maakte vele schulden, die vervolgens werden weggepoetst door zijn rijke schoonvader. Echter, de voorzitter dook met één van de secretaresses het bed in, waarna het huwelijk tussen voorzitter en schoonvader letterlijk ophield. De schulden werden de club uiteraard te veel.

Als ik voor mij kijk zie ik de jonge casuals gespannen staan. Met megafoon en trommel zullen zij voor een groot gedeelte van de sfeer moeten gaan zorgen. Wat opvalt is dat iedereen hier door elkaar staat. Ik heb het over de jonge casuals, de fanatieke oude garde achter mij, en gezinnen naast mij. Vooral dat laatste beeld blijft mij bij deze avond. Twee jonge zusjes, volledig gehuld in oversized RWDM shirt, sjaal én kerstmuts zitten bij hun vader op de tribune. Het ‘gevaarlijke’ Molenbeek werd omgetoverd in een voetbalparadijs, waar iedereen welkom was.

Iedereen behalve de gehate Union supporters. Ondanks dat beide clubs de wedstrijd promoten als een vriendschappelijke derby, vliegen de spreekhoren over en weer. Wanneer een groepje RWDM supporters aanstalten maakt om een hek te bestormen, wordt er snel een groepje ME’ers tevoorschijn gehaald. Op het moment dat de spelers het veld opkomen, wordt er vanuit beide supportersgroepen de nodige pyro afgestoken. De sfeer zit er direct goed in, ondanks de zeer matige eerste helft die we voorgeschoteld krijgen. De interactie tussen ultra's, fanatieke supporters, gezinnen is prachtig om te zien. Ook wanneer de oude garde liederen inzet, nemen de ultra's dit over. Dit leidt tot een geweldige sfeer, waardoor de eerste helft gelijk opgaat! RWDM krijgt de grootste kans, vlak voor rust kopt de lange spits op de lat.

Ook wanneer in de rust de WC wordt opgezocht, gaan het hartstochtelijke gezang van de thuissupporters verder. Wat een heerlijke club is dit!

Direct in de tweede helft komt Union op voorsprong. De spits haalt van grote afstand uit. Doordat hij uitglijdt, vliegt de bal omhoog, zo over de keeper heen: 0-1! Een moment valt het stil, waarna het geluid weer aanzwelt. Geen seconde valt het stil. De sfeer wordt beter en beter. Waarna er nog wat pyro afgestoken wordt, lijkt dit te leiden tot de 1-1. Om een onduidelijke reden wordt deze gelijkmaker afgekeurd. Enkele minuten later moet Union met een man minder verder door een tweede gele kaart. In de 85e minuut maakt RWDM de terechte gelijkmaker! Dit lijdt tot uitzinnige taferelen op de tribunes.

Helaas valt de winnende treffer niet meer. Wanneer de scheidsrechter affluit, bedanken de spelers gezamenlijk de supporters. Hierna besluiten we weg te gaan. Door de grauwe straten van Brussel lopen we naar de auto toe. Nog eenmaal zwelt het gezang aan: Oh Molenbeek!  

Reactie plaatsen

Reacties

Janssens
een jaar geleden

Omdanks wat foutjes mooi artikel om te lezen.
Maurice (R.W.D.M. fan)