8 Augustus OGC Nice - AS Monaco

De bloed verzengende hitte van de Franse kustplaats Nice vond de openingswedstrijd van het Franse voetbalseizoen plaats. De plaatselijke trots, OGC Nice, speelde tegen AS Monaco. Volgens de Fransen een heuse derby, de afstand was immers slechts 20 KM.
Afijn. Op mijn enige vrije dag van de week had ik een voetbaltrip gepland staan naar Nice. Ik werkte in de zomer op een Nederlandse camping in de Verdon. 2 gezinnen en een aantal personeelsleden hadden enthousiast gereageerd op mijn oproep om gezamenlijk naar Nice te trekken. En dat gebeurde dus ook.

Met drie auto’s, waaronder mijn eigen Volkswagen Golf III uit ’92, reden we naar Nice. Een prachtige anderhalf uur durende rit door de bergen van Frankrijk. De eerste bestemming was het strand van Frejus, een klein plaatsje vlak voor Nice. Heerlijk blauw water, de campinggasten waren dik tevreden en vooral ontspannen. Ontspannen liggen lukte mij niet. In gedachten was er voor mij slechts het hoogtepunt van de dag: het bezoek aan het oude stadion van OGC Nice. Het Stade du Ray.

Het oude stadion lag midden in een woonwijk, hartje Nice. Daar waar alle kentekens Frans zijn en geen toerist te bekennen was. Het was een stadion zoals een stadion hoort te zijn, geen poespas. Geen gekkigheid. Helaas, de Fransen hadden geen deur open laten staan. Maar dat het stadion voetbal ademde (ooit, helaas), daar was ik zeker van.

Waar ik ook zeker van was, was dat het nieuwe stadion op wat minder sympathie kon rekenen. De Allianz Riviera, een soort kleine uitvoering van de Allianz Arena, lag pal naast de snelweg. Lange files doemde op bij de strategisch gekozen tolweg. We konden de auto parkeren op een parkeerterrein van een hypermodern winkelcentrum.

Hier begon het leuk te worden. Voetbalcultuur. De auto uitstappend hoorde ik de eerste Nederlandse grootheden al: Van Basten! Kijken naar mijn Feyenoord shirtjes in de auto kon ik een lach niet onderdrukken! In mijn beste Frans vroeg ik hoever het lopen naar het stadion was. Cinq minutes! Dat was mooi, want ondanks dat het inmiddels 19.30 was, bleef de temperatuur ver boven de 35 graden.

Door de aanwezigheid van de hypermaché was er geen gebrek aan bier en Pastis. Meer dan een uur voor de aftrap kwamen we aan bij het stadion. Ongeveer gelijktijdig met een handjevol Monaco aanhangers. Zij mochten op vrij vervoer naar de wedstrijd komen. We vonden ons plekje op de zuidzijde van het stadion, onder de Ultras van Nice.

Ondanks de zogenaamde derby bleven er een hoop plaatsen leeg in het veel te grote stadion. Om 20:55 kwamen de spelers het veld op, dat was voor de Ultras Sud reden om uit te pakken met wat vuurwerk.


Over de wedstrijd en de sfeer kan ik vrij kort zijn: was het beide niet best. Monaco won, verdiend, met 1-2. De Ultras deden hun best om te imponeren, wat ook wel lukte. Alleen als vervolgens de rest van het stadion als dode eendjes naar de wedstrijd kijkt, verliest het toch zijn waarde. Een mooie dag, met als hoogtepunt het oude Stade Du Ray.