29 april 2016: MSV Duisburg - Fortuna Düsseldorf

Mijn eerste groundhop naar Duitsland. Halverwege maart keek ik op de ranglijst van de 2. Bundesliga en zag daar MSV Duisburg stijf onderaan staan. 2 weken later keek ik nog een keer en zag ik dat de ploeg zes punten had gepakt in twee wedstrijden. Ik besloot op jacht te gaan naar tickets voor de wedstrijd MSV Duisburg tegen Fortuna Düsseldorf. De reputatie van de Fortuna fans kende ik al, dus ik verwachte er een hele hoop van.

Maar goed, kaarten regelen voor deze wedstrijd was helaas niet zo makkelijk als het leek. 'Speciaal' voor deze derby verkocht de club alleen maar kaarten bij lokale verkooppunten. Gelukkig werkt mijn vader bij een Duits bedrijf, met dus een hoop Duitsers. Een collega uit Duitsland regelde een kaart voor me. Fijne mensen die Duitsers, toch wel!

 

 Afijn, zo kwam het er dus van dat ik op een vrijdag middag vertrok voor een 2,5 uur durende reis naar het Ruhrgebied. Ik vertrok behoorlijk vroeg, bang voor de gigantische files die ik ongetwijfeld zou tegenkomen. Echter was het lol me gunstig gezind en kwam ik zonder enig oponthoud aan. Ik parkeerde mijn auto recht voor het stadion, in een straat die regelrecht naar de snelweg leidde. Het stadion met een niets zeggende sponsornaam is gebouwd op de plek van het voormalig stadion Wedaustadion. Het stadion was op een heuveltje gebouwd, zodat je het nooit kon missen.

Mijn ticket zou ergens op de tweede ring zijn, echter had ik vooraf vooral de hoop om tussen de fanatieke supporters van de thuisploeg in te kunnen zitten. Wederom zat het lot mij mee, je kon overal gaan en staan waar je wilde. Zo kwam ik dus op de staantribune terrecht.

Het vak van de Ultra's zat ruim anderhalf uur voor de aftrap al behoorlijk vol. Er stonden een hoop vlaggen klaar. De derbyspanning werd door de degradatiestrijd alleen maar vergroot. Inmiddels begon ook het uitvak aardig vol te geraken. Echter miste ik daar het echte fanatisme wat ik wél had gezien op de Youtube filmpjes.

Het mooie clublied waar ik niks van verstond galmde door het stadion. De fans brulden eensgezind het M-S-V door het stadion. Nagenoeg iedereen had, ondanks de 20 graden, een sjaal bij zich. Hiermee werd fanatiek gezwaaid.

Inmiddels was de wedstrijd al dik een kwartier bezig toen er wat rumoer ontstond bij het Fortuna vak. De echte harde kern was blijkbaar vertraagd maar kwamen nu, onder begeleiding van de nodige pyro, binnen. Daar was het fanatisme dat ik miste! De spanning was om te snijden. Slecht voetbal werd goed gemaakt met harde tackels, maar de jonge arbiter had het allemaal goed onder controle. Voor ik het wist was het rust en leerde ik een essentiële Duits-Groundhopping-les.

 

Ik liep naar een pizzakraampje en bestelde one-of-this, wijzend naar de dichtstbijzijnde pizza die er lag. Na mijn eerste hap ging ik zowat over mijn nek, ik had een geweldige Tunafish pizza gekregen. Gadver! Na snel de korst eraf te hebben gegeten, liep ik gauw terug naar mijn plekje. Klaar voor de tweede helft! 

De tweede helft begon vol spektakel. Direct na rust kwam de thuisploeg namelijk op voorsprong! Lelijkere doelpunten dan dit krijg je niet, maar dat past in een degradatiekraker als deze! Toen het 10 minuten later ook nog eens 2-0 werd, leek het erop dat de wedstrijd gespeeld was. Echter, de fans van Fortuna Düsseldorf lieten hun club niet in de steek. Met een hoop fakkels en gezang zorgden zij ervoor dat hun team erin bleef geloven. Dit resulteerde 20 minuten voor tijd in de aansluitingstreffer.

 

De spanning was om te snijden. Beide supportersgroepen gaven alles om hun team het laatste zetje te geven. Na 7 minuten extra tijd was het genoeg: MSV Duisburg pakte de derbysieger. Hierdoor mogen ze blijven hopen op handhaving in de 2. Bundesliga.