21 November IJSSElmeervogels - Spakenburg

Ruim op tijd vertrok ik, samen met mijn vader, richten Bunschoten-Spakenburg. Zoals de meesten, zo niet allen, van jullie wel weten staat het dorp voor deze wedstrijd meer dan een week van te voren al op zijn kop. Althans, dat is wat de media altijd beweert. Vandaag zou ik dat met eigen ogen gaan zien.
Anderhalf uur van te voren kwamen we aan in het vissersdorp. Tot mijn verbazing, of misschien was ik wat naïef, zag ik aardig wat politie. Een hoop jongeren waren al aan hun voorbereiding begonnen, gezien de hoeveelheid drank die vóór het sportterrein werd genuttigd. De rode en de blauwesupporters liepen meer dan gemoedelijk door elkaar heen. We liepen een rondje over het sportterrein, wat vandaag overigens meer leek op een ministadion. Nadat we het stadion eens goed verkend hadden, een bak kibbeling hadden gehaald, kozen we een plekje rond de middenlijn. Nog vijf kwartier tot de aftrap en mijn spanning begon met de minuut toe te nemen! 

Een half uur voor de aftrap stond onze tribune al helemaal vol! De fanatieke Spakenburg supporters hadden hun plekje in het uitvak gevonden. De rest van de blauwe stond gewoon tussen het thuispubliek in. De nodige pyro werd voor de aftrap al ontstoken. Wat was dit genieten zeg! De tijd vloog, ondanks de barre koud, voorbij! We konden gaan beginnen. De rode slierten werden het veld op gegooid, wat samen met de pyro voor een mooi effect zorgde. Ook de gasten lieten zich met een mooie tifo actie van hun beste kant zien. De namen van de spelers werden omgeroepen. Ik kende er maar eentje: Fred Benson.

De wedstrijd was heerlijk om naar te kijken. Binnen 5 minuten kreeg de thuis spelende ploeg al een opgelegde kans om op voorsprong te komen. Op het moment dat de spits dacht de thuisploeg op voorsprong te zetten, werd hij neergelegd. De scheidsrechter was niet bang: rood én een penalty! Dit kon wel eens een verschrikkelijke dag voor Spakenburg gaan worden. Binnen 5 minuten stond iedereen al in vuur en vlam. Echter had de thuisploeg te vroeg gejuicht. De penalty werd gemist, een supporter stak zijn fakkel te vroeg aan. Dat leverde naast teleurstelling ook gelach op!

 De derby was geweldig om als neutrale supporter te volgen. Het spel golfde op en neer. Na 45 minuten kon IJsselmeervogels met een voorsprong gaan rusten. Na de hinderlijke onderbreking verbaasde ik me over Fred Benson, die kans op kans miste. Uiteindelijk leek een ploeggenoot een kwartier voor tijd het duel op slot te gooien na een pass van diezelfde Benson. Echter was het de linksback van de blauwe die met een heerlijke pegel de spanning weer terug in de wedstrijd bracht. Een minuut later miste de uitploeg zelfs de kans op de gelijkmaker! Vlak voor tijd was het dan toch Benson die de wedstrijd met de 3-1 in het slot gooide.


Toen de scheidsrechter een eind maakte aan de wedstrijd resulteerde dit in nog meer fakkels en rookbommen. De plaatselijke jeugd bezorgde mij met een pitch invasion een glimlach op mijn gezicht. Het feestje dat de spelers vierden met de supporters zorgde voor kippenvel. Wat een heerlijke dag! Vaders was ook loei enthousiast en we spraken af dat we de terugwedstrijd zeker zouden bezoeken!