Alemannia Aachen - Köln II

Na de Kaalheide, de Kaldeborn en de twee Tribunes in Duren te heben bezocht was het tijd voor het hoofddoel. Vandaag was dat de wedstrijd Alemannia Aachen tegen Köln II. Ik had al kaarten gekocht, voor €5. Door een Duitse groundhopper werd ik een dag later getipt dat er een hoop bezoekers op deze wedstrijd zouden afkomen. De kaarten waren namelijk voor €5 omdat er een protestactie was tegen de kerncentrale in Tihange, België. Wat dit met voetbal te maken had blijft mij een raadsel, maar ik vond het een prettig idee om Aachen te kunnen gaan vincken mét een (bijna)vol stadion. 

De sfeer was best aardig te noemen. Engelse liederen werden gecombineerd met eigen songs. De vele sjaals, een typisch Duits voetbalgebruik, ontbraken niet. Inmiddels stond de tribune achter het doel vol. Het uitvak was bevolkt door zo'n 150 ultras uit Keulen. Hun eerste team had vanwege een interlandweekend vrij. De rest van het stadion zat redelijk vol. 

Het was inmiddels 14.00 uur en ondanks dat de spelers waren begonnen op het veld, was er op de tribunes nog vrij weinig gaande. Schijnbaar hoorde je mond houden en niet met je vlag wapperen bij de protestactie van de ultra's. Toen een andere groep supporters bovenaan de tribune een lied inzette, wat vervolgens door de halve tribune werd overgenomen, volgden er een hoop boze blikken. Na 20 minuten voetbal kwamen de ultra's eindelijk in actie. Gelukkig voor hen had het protest geen invloed op het spel van de thuisploeg: het stond namelijk al 2-0 voor. Köln II had helemaal niets in te brengen. Toen ook nog eens de 3-0 viel, leek de wedstrijd wel beslist. 

In de tweede helft begon het grote irriteren aan de plaatselijke capo en zijn trommelmaatje. Geloof me, ik vind de ultra cultuur prachtig. Bij Brondby maakte het grote indruk om mij, maar vandaag sloeg het nergens op. De capo leek op precies de verkeerde momenten door de megafoon te schreeuwen. Het trommelmaatje zag er uit alsof hij vannacht zwaar aan de GHB had gezeten en direct door naar het stadion was gegaan. Het meest hilarische hoogtepunt van de middag volgde toen de batterijen van de megafoon op waren. De nieuwe batterijen waren binnen handbereik, maar deze kreeg de beste jongeman niet in zijn megafoon gestopt. 

Gelukkig zorgden de amateurs uit Keulen met 2 doelpunten in de slotfase nog voor enige opleving in het ijskoude stadion. Uitgerekend de spits, die nog met zijn dozen om zijn gekleurde schoentjes voetbalde, zorgde met een geweldige aansluitingstreffer voor wat sensatie. Helaas was het fluitsignaal te dichtbij om het nog echt spannend te laten worden. 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.
0 stemmen